| « lâl - Neşe Yeşilova | Gün Batımı » |

Çevirmenin yorumu:
"Ağlamamaya çalışıyorsun. Çünkü çocuk değilsin. On dokuz yaşında bir yetişkinsin. Öyle incinmişsin ki! Kalbin kırılmış!
Hiç doğmamış olmak işi nasıl kolaylaştırırdı..."
Yaratıcılığın sınırlarını durmaksızın zorlayan yazar Joyce Carol Oates'un 2002 yılında tamamladığı Bir Gün Beraber Gideriz'de felsefe öğrencisi bir genç kızın; Anellia'nın kimlik oluşturma süreci anlatılıyor. Yaşıtlarından çok farklı olduğu hemen hissedilen, zeki, duyarlı, saplantılı felsefe öğrencisi Anellia, bir Yunan yurduna kabul edilmek, bir "Kappa Gamma Pi" kızı olmak için canını dişine takar. Aile yaşamındaki sorunlarına kendini sevdirme konusunda duyduğu büyük açlık eşlik eder; bir de ona "Beni sevme" diyen zenci sevgilisiyle yaşadıkları... Anellia'nın öyküsü, felsefeye, ayrımcılığa, varoluş sıkıntısına, genç olmanın ama genç hissetmemenin zorluğuna yaptığı göndermelerle keskin bir edebiyat tadı bırakacak okurun damağında.
- Alev Bulut-
Benim yorumum: Çevirmen güzel değinmiş kitaba.Dediklerine katılıyorum. Yazar, Anellia'nın duygularını ve hissettiklerini o kadar güzel yazıya dökmüş ki, o duyguları özellikle de dışlanmışlık duygusunu aynen yaşayabiliyorsunuz. Kitapta en öne çıkan duygu dışlanmışlık. Kitaba ünlü filozofların düşünceleri serpiştirilmiş. Anlatım ise akıcı ve hiç sıkıcı değildi. Siteye koyduğum ve bu kitaptan olduğunu düşündüğüm alıntılara kitapta rastlayamadım
O alıntıları radikal gazetesindeki bir yazıdan almıştım. Ama yine de kitap güzeldi.